123

Attention! The website uses cookies to offer you better browsing experience. Find out more on Privacy Policy. Now your browser has blocked cookies. This information will be displayed until you enable cookies in your browser.
I understand and accept cook­ies!
*
:
/
o
[
]
Z
U

O ko­rek­cie tek­stu w pa­kie­cie Kom­bi

Za­cznę od po­sta­wie­nia śmia­łej te­zy, a mia­no­wi­cie na­pi­szę, że: ko­rek­tor tek­stu w Kombi­Korze jest naj­lep­szy w do­stęp­nych pro­gra­mach do skła­du :-).

Mo­że naj­pierw wy­jaś­nię, cze­mu na­pi­sa­łem sze­ro­ko ko­rek­tor tek­stu, a nie np. sło­wnik or­to­gra­ficz­ny, czy ko­rek­tor or­to­gra­fii. Otóż dla­te­go, że ko­rek­tor tek­stu w Kombi­Korze spraw­dza za­ró­wno or­to­gra­fię jak i in­ter­pun­kcję, a tak­że pe­wne ele­men­ty gra­ma­ty­ki i je­szcze pa­rę in­nych rze­czy.

Zo­ba­czmy wo­bec te­go, jak to dzia­ła w prak­ty­ce.

1. Ko­rek­ta or­to­gra­fii. To sto­sun­ko­wo naj­pro­stsza fun­kcja pro­gra­mu. Wy­star­czy po­rów­nać spraw­dza­ne sło­wo z ba­zą wzor­ców. I tak oczy­wi­ście wy­ra­zy: cho­dow­la, druch, czy ar­ty­kół zo­sta­ną za­kwe­stio­no­wa­ne. In­ne sło­wni­ki też nie ma­ją z tym ża­dnych prob­le­mów. Ale np. wy­raz dwu­dzie­sto­pię­cio­wy­mia­ro­wy przez wie­le sło­wni­ków zo­sta­nie uzna­ny za błę­dny, a dla Kombi­Kora ten wy­raz jest po­pra­wny. Cze­mu tak jest? Otóż sło­wnik Kombi­Kora jest al­go­ryt­micz­ny, tzn. nie jest to pro­sta ba­za słów, ale ba­za rdze­ni z przy­pi­sa­ny­mi wzor­ca­mi od­mian oraz ze­sta­wa­mi przed­rost­ków. Je­śli w ba­zie jest wy­raz wy­mia­ro­wy i ma on przy­pi­sa­ny przed­ro­stek wie­lo, to za­miast wie­lo mo­że wy­stą­pić do­wol­ny li­czeb­nik (znaj­du­ją­cy się na li­ście kon­fi­gu­ru­ją­cej sło­wnik).

Z fak­tu, że sło­wnik jest al­go­ryt­micz­ny wy­ni­ka­ją też in­ne moż­li­wo­ści, np. od cza­so­wni­ka czy­tać two­rzo­ne są au­to­ma­tycz­nie imie­sło­wy: czyn­ny (za­koń­czo­ny na -ącyczy­ta­ją­cy) oraz uprze­dni (za­koń­czo­ny na -wszyczy­taw­szy). Ale po­nie­waż w sło­wni­ku jest za­ko­do­wa­na in­for­ma­cja, że czy­tać jest cza­so­wni­kiem nie­do­ko­na­nym, to imie­słów czy­taw­szy jest nie­po­pra­wny i sło­wnik o tym wie i po­in­for­mu­je o tym użyt­ko­wni­ka.

2. Ko­rek­ta in­ter­pun­kcji to oczy­wi­ście trud­ne za­da­nie, ale – po­nie­waż sło­wnik Kombi­Kora ma za­ko­do­wa­ne in­for­ma­cje o tym ja­ką czę­ścią mo­wy jest spraw­dza­ny wy­raz, to jest w sta­nie zi­den­ty­fi­ko­wać w zda­niu cza­so­wni­ki (czy­li orze­cze­nia). W ten spo­sób w zda­niu zło­żo­nym (z dwo­ma orze­cze­nia­mi) pro­gram mo­że po­szu­kać łą­czni­ka i w za­leż­no­ści od je­go ro­dza­ju za­pro­po­no­wać do­da­nie lub usu­nię­cie prze­cin­ka. Np. w zda­niu:

Kombi­Kor jest pro­gra­mem któ­ry po­tra­fi ana­li­zo­wać zda­nia, program zachowa się tak:

KombiKor

Na­to­miast w zda­niu:

Ko­rek­tę in­ter­pun­kcji zro­bisz w Kom­bi, lub Kombi­Korze, pro­gram za­pro­po­nu­je usu­nię­cie prze­cin­ka:

KombiKor

3. Ana­li­za­tor zdań. Jak wi­dzi­my – pro­gram nie ogra­ni­cza się do spraw­dza­nia ko­lej­nych wy­ra­zów, ale ana­li­zu­je tekst ca­ły­mi zda­nia­mi. To jest pod­sta­wo­wa ce­cha, któ­ra od­róż­nia go od in­nych pro­gra­mów te­go ty­pu. Ce­cha ta po­zwa­la na zu­peł­nie no­we pode­jście do prob­le­mu au­to­ma­tycz­nej ko­rek­ty. Pro­gram spraw­dza np. ja­ki wy­raz wy­stę­pu­je po par­ty­ku­le nie. I w za­leż­no­ści od te­go ja­ką czę­ścią mo­wy jest wy­raz znaj­du­ją­cy się za tą par­ty­ku­łą – wy­mu­sza­na jest pi­so­wnia łą­czna lub roz­dziel­na.

Np. po­łą­cze­nie nie czy­ta­nie zo­sta­nie wy­ka­za­ne ja­ko błąd, po­nie­waż nie z rze­czo­wni­ka­mi pi­sze­my łą­cznie. Po­dob­nie ana­li­zo­wa­na jest pi­so­wnia cząst­ki -by.

Pro­gram po­tra­fi też ana­li­zo­wać spe­cy­ficz­ne po­łą­cze­nia wy­ra­zów, np. gdzieś in­dziej zo­sta­nie wy­ka­za­ne ja­ko błąd, po­nie­waż wy­raz in­dziej wy­stę­pu­je tyl­ko w kil­ku ści­śle okreś­lo­nych ze­sta­wie­niach. W koń­cu moż­li­wa jest też ko­rek­ta pi­so­wni w za­kre­sie wiel­kiej li­te­ry na po­cząt­ku zda­nia i dla nazw włas­nych oraz ko­rek­ta pi­so­wni skró­tów.

4. Gra­ma­ty­ka. To trud­ny te­mat, ale sko­ro pro­gram wie, ja­ką czę­ścią mo­wy jest da­ny wy­raz i wie w ja­kim przy­pad­ku zo­stał on uży­ty, to np. w zda­niu:

Wy­siadł z czer­wo­ne­mu sa­mo­cho­du, znaj­dzie nam błąd!

KombiKor

W ak­tual­nie dy­stry­buo­wa­nej wer­sji (9.x) mo­duł sło­wni­ko­wy jest w sta­nie zdiag­no­zo­wać aż 53 prob­le­my:
  1. Błąd w wy­ra­że­niu ma­te­ma­tycz­nym.
  2. Brak has­ła w sło­wni­ku.
  3. Brak łą­czni­ka.
  4. Brak spa­cji.
  5. Brak spa­cji z le­wej stro­ny zna­ku.
  6. Brak spa­cji z pra­wej stro­ny zna­ku.
  7. Brak wiel­kiej li­te­ry na po­cząt­ku zda­nia.
  8. Brak wiel­kiej li­te­ry (naz­wa włas­na).
  9. Brak wiel­kiej li­te­ry w po­łą­cze­niu wy­ra­zo­wym.
  10. Cząst­kę -by po bez­o­ko­licz­ni­ku i for­mach imie­sło­wo­wych pi­sze­my roz­dziel­nie.
  11. Cząst­kę -by po oso­bo­wych for­mach cza­so­wni­ków pi­sze­my łą­cznie.
  12. Cząst­kę -by po wszyst­kich par­ty­ku­łach i spój­ni­kach pi­sze­my łą­cznie.
  13. Nie­do­zwo­lo­ny znak w wy­ra­zie.
  14. Nie zde­fi­nio­wa­ny sa­mo­dziel­ny łań­cuch.
  15. Nie zde­fi­nio­wa­ny sa­mo­dziel­ny znak.
  16. Par­ty­ku­łę „nie” z cza­so­wni­kiem pi­sze­my roz­dziel­nie.
  17. Par­ty­ku­łę „nie” z imie­sło­wem czyn­nym lub bier­nym pi­sze­my łą­cznie (no­wa za­sa­da).
  18. Par­ty­ku­łę „nie” z imie­sło­wem przy­słów­ko­wym pi­sze­my roz­dziel­nie.
  19. Par­ty­ku­łę „nie” z li­czeb­ni­kiem pi­sze­my roz­dziel­nie.
  20. Par­ty­ku­łę „nie” z przy­imki­em pi­sze­my roz­dziel­nie.
  21. Par­ty­ku­łę „nie” z przy­miot­ni­kiem pi­sze­my łą­cznie.
  22. Par­ty­ku­łę „nie” z przy­miot­ni­kiem w stop­niu wyż­szym pi­sze­my roz­dziel­nie.
  23. Par­ty­ku­łę „nie” z przy­słów­kiem pi­sze­my łą­cznie.
  24. Par­ty­ku­łę „nie” z przy­słów­kiem w stop­niu wyż­szym pi­sze­my roz­dziel­nie.
  25. Par­ty­ku­łę „nie” z rze­czo­wni­kiem pi­sze­my łą­cznie.
  26. Par­ty­ku­łę „nie” z za­imki­em pi­sze­my roz­dziel­nie.
  27. Po­wtó­rzo­na spa­cja.
  28. Praw­do­po­dob­ny błąd gra­ma­tycz­ny.
  29. Przed po­wtó­rzo­nym spój­ni­kiem sta­wia­my prze­ci­nek.
  30. Przed spój­ni­ka­mi „i-lub-ani” prze­cin­ka nie sta­wia­my.
  31. Przed wy­ra­zem łą­czą­cym zda­nia zło­żo­ne po­trzeb­ny jest prze­ci­nek.
  32. Ta for­ma jest nie­po­pra­wna.
  33. Ten skrót pi­sze­my z krop­ką.
  34. Wy­raz jest na pe­wno źle na­pi­sa­ny.
  35. Wy­raz jest sym­bo­lem o in­nej pi­so­wni.
  36. Wy­raz ma włą­czo­ną od­mia­nę skró­co­ną.
  37. Wy­raz ma włą­czo­ny „Rdzeń”.
  38. Wy­raz ma wy­łą­czo­ną li­czbę mno­gą.
  39. Wy­raz ma wy­łą­czo­ną li­czbę po­je­dyn­czą.
  40. Wy­raz ma wy­łą­czo­ne zdrob­nie­nie.
  41. Wy­raz ma wy­łą­czo­ny rze­czo­wnik za­koń­czo­ny na -ość.
  42. Wy­raz nie ma włą­czo­ne­go przed­rost­ka.
  43. Wy­raz po­wtó­rzo­ny.
  44. Wy­raz za­wie­ra wiel­kie i ma­łe li­te­ry.
  45. Za du­żo li­ter w wy­ra­zie.
  46. Za du­żo wy­ra­zów w zda­niu.
  47. Złe na­stęp­stwo zna­ków in­ter­pun­kcyj­nych.
  48. Zły kon­tekst.
  49. Zły znak ot­wie­ra­ją­cy cu­dzy­słów.
  50. Zły znak za­my­ka­ją­cy cu­dzy­słów.
  51. Źle utwo­rzo­ny imie­słów bier­ny.
  52. Źle utwo­rzo­ny imie­słów czyn­ny.
  53. Źle utwo­rzo­ny imie­słów uprze­dni.

I nie dość że po­ka­że co mu się nie po­do­ba, to je­szcze po klik­nię­ciu w tzw. diag­no­zę mo­że­my za­po­znać się z krót­kim wy­jaś­nie­niem teo­re­tycz­nym da­ne­go za­ga­dnie­nia oraz z ewen­tual­ny­mi przy­kła­da­mi pra­wid­ło­we­go uży­cia za­kwe­stio­no­wa­nych form.

Po­każ­cie mi in­ny pro­gram do skła­du za­wie­ra­ją­cy ko­rek­tor tek­stu, któ­ry to po­tra­fi. Pó­ki co, ja ta­kie­go nie znam, więc mo­ja śmia­ła te­za z po­cząt­ku ar­ty­ku­łu wy­da­je się obro­nio­na :-).

I to wszyst­ko masz za­ró­wno w peł­nym pa­kie­cie Kom­bi, jak i w Kombi­Korze, któ­rego mo­żesz na­być jako nie­za­leż­ny pro­gram i sto­so­wać go z in­ny­mi (Two­i­mi ulu­bio­ny­mi) pro­gra­ma­mi do skła­du.

Zespół 3n, Koszalin, maj 2018

^


Comments: comment this page

Our Services

Kombi logo
Virtual Gallery logo
Internet Stock Photo logo
K3D logo